तिमी
कसैको हातबाट नियन्त्रित डोरले बाँधिएको
चङ्गा बनेर उड्ने सपना
नदेख प्रिय,
किनकि तिमी पखेटा बिनाको चङ्गा होइनौं
डोरले बाँधिएको चङ्गा त केवल
आकाशको एउटा निश्चित ठाँउमा
त्यति मात्रै उडान भर्न सक्छ
जति चङ्गाको लट्टाईबाट डोरलाई छोड्ने गरिन्छ
नबिर्स
कि तिम्रा पखेटा छ्न
तर भुत्ते बनाईएका छ्न
र तिमिलाई नियन्त्रण गर्न डोरले बाँधिएको छ ।
तिमि आफ्नै पखेटाको बलमा
उडान भर्ने आँट त गर
उड्नलाई आकाशको हिस्सा नै मागेउ भनेपनि
आधा आकाशमा तिम्रो हक लाग्छ,
त्यसैले त प्रिय
तिमि आफ्नै पखेटा बलिया बनाउँ
चुडालिदेउ चङ्गा सरि नियन्त्रण गर्ने त्यो डोरी
र उडान भर निल गगनसम्म,
अनि हेर आकाशको उचाईबाट भुइँतिर
तिम्रो हिस्साको आधा धर्ती पनि तिम्रो रहेनछ,
अब प्रश्न गर आफैं सँग
आफ्नो हिस्साको आधा धर्ती
र आधा आकाशको हकवाला
अरु नै कोई कसरी ?
प्रिय !
फेरि हकमाराहरुसँग
हक मागेर होइन खोसेर लिनुपर्छ है !
